80'lerde çocuk olmaktan büyük bir mutluluk duyuyorum. Nedenini/nedenlerini pek çoğunuz tahmin ediyorsunuzdur fakat ben yine de hatırlatayım. Öncelikle 80'lerde çocuk olan pek çok kişi sokaklarda oyun oynamanın, arkadaşlıklar geliştirmenin ve iletişimin hazzını yaşadı. Bu sırada pek çok teknolojik yeniliğe şahit oldu ve bu yeniliklere uyum becerisini de ister istemez kazanmış oldu. Misal 50'lerde genç olan bir kişi 80'lere kadar hayatında pek bir teknolojik değişiklik olmadan yaşayabilirdi. Bizlerse teknolojinin tüm atılımlarına günümüze gelen süreçte şahit olduk ve uyum sağladık. Sanırım bu diğer kuşaklarla aramızdaki en büyük farkı ifade etmektedir.
Sizlere iş hayatımdan bahsedecektim; belki de pek çok yaşıtım gibi 80'lerde pazarda su satarak iş hayatıma başladım. Orta okuldaysa arkadaşlarımın resim ödevlerini yaparak sağladığım finansmanı bolca kola ve hamburgere çevirerek tükettim. Lise ve Üniversite dönemimde kitapçılık, piyango bileti satışı, gitar eğitmenliği, müzisyenlik vb işler de yaptım. Filmlerde evinin önünde limonata satan çocukları görmüşsünüzdür. Pek çok sosyolog bu tür aktivitelerin çocuklarda "sorumluluk alma" bilincini geliştirdiğini düşünmektedir. Amerika'da pek çok ebeveyn mali durumu çok iyi olsa da çocuklarının bu aktiviteyi yapmasını desteklemektedir. (Elbette çocukların ağır işlerde çalıştırılmasını ve çocuk işçi sömürüsünü bunun dışında tutuyorlar.)
0 yorum:
Yorum Gönder